Wszystko w Godzinie policyjnej okazuje się groteskowe i w znacznej mierze pozbawione sensu, choć podszyte śmiertelną groźbą. Okupacja. I podobnie jak dzisiaj niby to wyższe sfery z pogranicza spekulacji, prostytucji, arystokracji, pozorowania wyższych wartości, dyletanckiego artyzmu i chamskiego
"Diabły i anioły" to rzecz o dyrygentach. Jerzy Waldorff, dzięki swej indywidualności publicystycznej jeden z popularniejszych ludzi w Polsce, literat i krytyk muzyczny, wziął na warsztat ten temat z właściwą sobie pasją, bezkompromisowością i ostrością. Autora interesuje wszystko, co związane z
Kiedy się cofam myślami w poszukiwaniu impulsów, które mnie pchnęły ku ratowaniu zabytków narodowej kultury, sięgnąć muszę aż do korzeni wszystkiego najważniejszego w moim życiu: do wiejskiej siedziby rodziców, gdzie wychowywałem się otoczony pamiątkami po przodkach, starymi meblami, portretami
"Ciach go smykiem!" to wybór najcelniejszych artykułów Jerzego Waldorffa, publikowanych głównie na łamach tygodnika "Świat" w latach 1957-69. Pisane "na gorąco", dyktowane aktualnością chwili i właściwą Waldorffowi pasją doraźnego działania - ukazują raz jeszcze autora jako bezkompromisowego
„Moje cienie” to zbiór szkiców o Bachu, Rubinsteinie, Szymanowskim, opowieści o organizowaniu muzeum artysty w Atmie, o życiu muzycznym Warszawy podczas okupacji, historii o powstawaniu zespołu "Mazowsze". To również wspomnienia Jerzego Waldorffa o J. Iwaszkiewiczu i jego gościnnym domu w Stawisku,
„Harfy leciały na północ“ - to wspomnienia i impresje z licznych wojaży Jerzego Waldorffa. Znany pisarz („Sekrety Polihymnii“, „Zbuntowane uszy“ i in.), publicysta i krytyk muzyczny („Świat“, „Polityka“) - jak zawsze żywo, dowcipnie i ciekawie pisze o tym, co widział i słyszał, wplatając w
